Wyjaśnienie teorii imperium Tartarii

Reading Time: < 1 minute

Od kilkuset lat żyjemy w fikcyjnym modelu rzeczywistości. Jeśli ogólnoświatowa mafia okultystyczna Zakonu Jezuitów była w stanie oszukać całą ludzkość w temacie kształtu Ziemi, zaszczepić w niej ideę kosmosu i latających w próżni skał, nic nie stało na przeszkodzie, by kłamać także w innych sprawach, przede wszystkim historii.

Generalnie rzecz ujmując, mamy wierzyć w to, że monumentalna, zapierająca dech, architektura „XIX-wieczna” została zbudowana ręcznie za sprawą drabiny, młotka, sznura, kilofa i łopaty, bez prądu i jakiejkolwiek zaawansowanej technologii. Prawda jest taka, że nawet dzisiaj z obecną techniką nikt nie byłby w stanie zbudować Łuku Triumfalnego czy Grand Central Terminal w Nowym Jorku.

Każą nam wierzyć w to, że te wszystkie niesamowite budowle powstały zaledwie 150 lat temu, stworzone rękoma ludzi mieszkających w zabitych dechami barakach – brudnych, prymitywnych, jeżdżących wozami konnymi.

Poniższy materiał stanowi swego rodzaju streszczenie kilkuodcinkowej serii Zaginiona historia płaskiej Ziemi. Nie jest to w sumie nic nowego z palety naszych odkryć, ale może być dobrym punktem wyjścia dla tych poszukiwaczy, którzy jeszcze się z tą teorią nie zetknęli.

Zachęcam do obejrzenia, także tych już zaznajomionych z tematem, choćby dla samego przypomnienia sobie kilku faktów.